ผมชอบคอมพิวเตอร์ตั้งแต่ยังไม่มีคอมเป็นของตัวเองครับ ตอนนั้นความฝันง่ายมาก…อยากเล่นเกม แต่คอมกลับพาผมไปไกลกว่าที่คิด
เริ่มจากจอเขียว
ตอนอายุ 13 ช่วงเรียน ม.1 ผมไปเรียนคอมภาคฤดูร้อน ค่าเรียน 500 บาท เครื่องที่ใช้เป็นจอสีเขียว เรียนภาษา BASIC และการกำหนดตำแหน่ง X,Y บนหน้าจอ ตัวอักษรไม่กี่บรรทัดทำให้เห็นว่า ถ้าเราสั่งอย่างมีลำดับ เครื่องก็ทำตามได้
ได้เปิดฝาเครื่อง เห็น “สมอง” ของคอม
อายุ 17 ผมไปฝึกงานที่บริษัท TWC (Taiwan Computer) ของคนไต้หวัน แถวลาดพร้าว ซอยโชคชัย 4 พี่ ๆ ให้ช่วยประกอบคอม แล้วให้ไปช่วยขายด้วย คอมสมัยนั้นใช้ CPU 486 มีจอสี ราคาประมาณ 60,000–80,000 บาท จากคนที่ชอบเล่นเกม ผมเลยต้องหัดรู้จักเมนบอร์ด หน่วยความจำ ฮาร์ดดิสก์ และ CPU ที่ประมวลผลคำสั่งของเครื่อง
การได้จับ Hardware จริงสอนผมว่า ทุกชิ้นต้องทำงานเข้ากัน CPU เปรียบเหมือนสมองสำหรับการประมวลผล แต่จะทำอะไรได้ก็ต้องมี Software และคำสั่งที่ออกแบบไว้ดีด้วย
คอมตั้งโต๊ะอยู่บ้าน Notebook ไปด้วยกัน
วันนี้คอมตั้งโต๊ะ Ryzen 9 5900X เป็นฐานสำหรับงานที่ต้องเปิดหลายโปรแกรม วิเคราะห์ข้อมูล และทำงานต่อเนื่อง ส่วน HP Victus Ryzen 7 7445HS เป็นเครื่องที่พาไปเรียน ทำวิจัย ป.เอก ประชุม และเดินทาง รวมถึงทริปไต้หวัน เครื่องทั้งสองทำหน้าที่ต่างกัน แต่ช่วยให้ผมทำงานชิ้นเดียวกันต่อได้จากหลายที่
การเดินทางไป Taiwan ทำให้ผมย้อนนึกถึงชื่อบริษัทแรกที่สอนให้ประกอบคอม ในขณะเดียวกันก็ได้เห็นว่า สิ่งที่เคยเรียนกับเครื่องยุค 486 ยังต่อยอดมาถึงงานวันนี้ได้
จากเครื่องที่ดี สู่เครื่องมือที่ดี
เวลาจะทำเครื่องมือบนเว็บไซต์ FranchiseX ผมเริ่มจากโจทย์ของคนใช้ก่อน แล้วค่อยเลือกเครื่องและวิธีทำให้เหมาะ งานไม่ได้จบที่มีคอมแรงหรือเปิด AI ได้ แต่ต้องคิดเป็นขั้นตอน ตรวจข้อมูล และลองใช้จริง